Η προεκλογική εκστρατεία δεν πάει καλά για τους «οικολόγους-πράσινους» (ΟΠ). Το μήνυμά τους δεν φτάνει έως την κοινή γνώμη και δεν προσελκύει το ενδιαφέρον των ΜΜΕ. Οι ΟΠ μοιάζει να μην μπορούν να αξιοποιήσουν την κρίση του ΣΥΡΙΖΑ (που συγκολλήθηκε όπως-όπως μπας και φτάσει το γηραλέο σκαρί σώο έως τις κάλπες) ή την αλαζονική και απαράδεκτη στάση του ηγετικού περιβάλλοντος του Γιώργου Παπανδρέου στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη. Προκειμένου να μπουν στη Βουλή, οι ΟΠ θα έπρεπε στο διάστημα που απομένει να προσθέσουν στο 2% που τους δίνουν οι δημοσκοπήσεις το 25% της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ (που καταγράφεται στο 4%) ή/και ένα σημαντικό τμήμα από τους «εκσυγχρονιστές» (που ίσως να φτάνουν το 5% του συνολικού εκλογικού σώματος). Ούτε το ένα, ούτε το άλλο μοιάζουν σήμερα εφικτά.
Μολοταύτα, το συνέδριο των ΟΠ του Σαββάτου 12/9 τους δίνει μια ευκαιρία να αποσαφηνίσουν το μήνυμά τους και να μπορέσουν το επόμενο διάστημα να το επιβάλουν στο προεκλογικό τοπίο. Πιστεύω πως η απόφαση του συνεδρίου θα λειτουργήσει θετικά για την εκλογική παρουσία των ΟΠ αν συμπεριλαμβάνει τα εξής σημεία:
1. Οι ΟΠ θεωρούν πως η σημερινή κρίση μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο με την κινητοποίηση ενός ευρέως συνασπισμού κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων γύρω από ένα πρόγραμμα εθνικής ανασυγκρότησης. Στο κυβερνητικό επίπεδο, αυτό θα εκφραστεί αναγκαστικά από μια πολυκομματική σταθερή κυβέρνηση ευρύτατης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, που θα διακρίνεται από:
*
ρητή και δημόσια προγραμματική συμφωνία, που θα καλύπτει τουλάχιστο μια τετραετία και
*
διαρκή λογοδοσία, στη βάση συγκεκριμένων ποσοτικών στόχων και χρονοδιαγράμματος.
Η κυβέρνηση αυτή θα πρέπει να έχει ως μόνιμο πολιτικό της μέλημα τη διαρκή επέκταση της κοινοβουλευτικής της βάσης.
2. Οι ΟΠ θέλουν να συμβάλλουν υπεύθυνα στο άνοιγμα ενός νέου πολιτικού κύκλου ώστε να επανέρθει η πολιτική στο προσκήνιο, να ενεργοποιηθούν οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που μένουν αδρανείς, να πνεύσει άνεμος αισιοδοξίας, δημιουργίας και ανασυγκρότησης της πατρίδας.
Την ώρα μάλιστα που τολμούν να συμβάλουν θετικά στο ζήτημα της διακυβέρνησης της χώρας, έχοντας πλήρη επίγνωση των αρνητικών σήμερα συσχετισμών δύναμης, θεωρούν τραγικό να... κατηγορούνται ως «συμβιβασμένοι» από τις δυνάμεις του «μικρού δικομματισμού», από τους διαχειριστές του κρατικού χρήματος και των ιδιοτελών συμφερόντων, που επί δεκαετίες συναρτούν την προσωπική, πολιτική και οικονομική τους σταδιοδρομία από το εμπόριο της ανευθυνότητας και της «τζάμπα» καταγγελίας.
Για τους ΟΠ η έννοια του πατριωτισμού ταυτίζεται με την ανάληψη ευθύνης· έτσι υλοποιείται το σύνθημά τους πως «οι ΟΠ είναι το πιο πατριωτικό κόμμα της χώρας»
3. Οι ΟΠ θεωρούν πως οφείλουν να συμβάλουν δημιουργικά σε όποιο κυβερνητικό σχήμα μπορεί αξιόπιστα να προωθήσει:
*
την περιβαλλοντική ανάταξη της χώρας
*
τον εκδημοκρατισμό του «μεταπολιτευτικού» πολιτικού συστήματος
*
την κοινωνική αλληλεγγύη και
*
τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη.
4. Σε περίπτωση που το εκλογικό αποτέλεσμα και οι πολιτικές εξελίξεις το επιτρέψουν, το συνέδριο των ΟΠ εντέλει το «πανελλαδικό συμβούλιο» (ΠΣ) να φέρει εις πέρας τις απαιτούμενες διαπραγματεύσεις και εφόσον αυτές ολοκληρωθούν θετικά να εισηγηθεί σε επόμενο έκτακτο συνέδριο προς έγκριση (α) το κυβερνητικό πρόγραμμα, (β) τις μεθόδους αξιολόγησής του.
5. Όπως λέει ένα παλιό οικολογικό σύνθημα, οι «πράσινοι» «δρουν τοπικά, σκέφτονται πλανητικά». Ταυτόχρονα οι ΟΠ «είναι ευρωπαϊστές χωρίς αστερίσκους». Στο πλαίσιο αυτό, και εν όψει και της κρίσιμης παγκόσμιας διάσκεψης για το κλίμα της Κοπεγχάγης, οι ΟΠ θεωρούν απόλυτη κυβερνητική προτεραιότητα την πρωταγωνιστική συμβολή της Ελλάδας ώστε να υιοθετηθούν στη διάσκεψη αυτή οι στόχοι του παγκόσμιου οικολογικού κινήματος. Γενικότερα, θέλουμε μια ελληνική κυβέρνηση με έντονη ενεργή παρουσία στην Ευρώπη, ιδίως στα θέματα του περιβάλλοντος, της μετανάστευσης, της εναρμόνισης της επαγγελματικής με την οικογενειακή ζωή, της πολιτικής υπέρ των νέων και των παιδιών.
6. Οι ΟΠ θεωρούν πως το κυβερνητικό πρόγραμμα οφείλει να περιλαμβάνει σαφείς ποσοτικούς στόχους και χρονοδιαγράμματα για όλες τις όψεις του κυβερνητικού έργου. Θεωρούν χρήσιμο εργαλείο παραγωγής ιδεών τη σύγκληση συνόδων τύπου «Grenelle» μεγάλες δηλαδή και σύντομες σε διάρκεια εθνικές συνελεύσεις ειδημόνων, ΜΚΟ, πολιτικών, με συγκεκριμένη ατζέντα και περιορισμένο χρονοδιάγραμμα, που δίνουν την ευκαιρία να εκπονηθούν χρήσιμες πολιτικές ιδέες και να αξιοποιηθούν πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις εκτός των στενών κομματικών ορίων του κυβερνητικού συνασπισμού.
7. Προκειμένου να αποσαφηνίσουν ακόμα περισσότερο την πολιτική τους στο εκλογικό σώμα, και στο χρονικό διάστημα έως τις 4 Οκτωβρίου, οι ΟΠ μπορούν να προτείνουν ένα σύνολο συγκεκριμένων ιδεών και στοχεύσεων, που τους δεσμεύουν και μετεκλογικά, και που καλύπτουν τους τέσσερις πυλώνες (α) της περιβαλλοντικής ανάταξης της χώρας (β) του εκδημοκρατισμού του «μεταπολιτευτικού» πολιτικού συστήματος (γ) της ανάπτυξης της κοινωνικής αλληλεγγύης και (δ) της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης:
Περιβαλλοντική ανάταξη και δημόσιος χώρος
i. Περιβαλλοντική σύγκλιση: άμεση υιοθέτηση όλων των περιβαλλοντικών οδηγιών της ΕΕ και εκπόνηση συστήματος «δεικτών» για την παρακολούθηση της επιτυχούς εφαρμογής τους
ii. Πολλαπλασιασμός των ελεύθερων δημοσίων χώρων στις μεγάλες πόλεις.
iii. Περιβαλλοντική διαχείριση απορριμμάτων
iv. Μετατροπή όλων των δημοσίων κτιρίων σε βιοκλιματικά. Δραστική μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος της λειτουργίας του κράτους
v. Μείωση εκπομπής θερμοκηπικών αερίων
vi. Διαχείριση δασών
vii. Προστασία βιοποικιλότητας
Βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη
viii. Μείωση της δαπάνης της λειτουργίας του κράτους κατά 30%
ix. Αύξηση των δημοσίων εσόδων από την άμεση φορολογία στο επίπεδο του μέσου όρου της ΕΕ-15
x. Εκπόνηση ειδικών προγραμμάτων δράσης για (i) την ανάπτυξη «πράσινων» υλικών, (ii) την ανακύκλωση, (iii) τον αγροτουρισμό-οικοτουρισμό, (iv) τα βιολογικά προϊόντα, (v) τις ανανεώσιμες μορφές ενέργειας, (vi) την υγιεινή διατροφή, (vii) την αφαλάτωση.
Κοινωνική αλληλεγγύη
xi. Επέκταση προνηπιακής και προσχολικής εκπαίδευσης
xii. Επέκταση ειδικής αγωγής προσαρμοσμένης στις διαφορετικές απαιτήσεις των «ατόμων με ειδικές ανάγκες» (ΑΜΕΑ)
xiii. Σύστημα δημόσιας και διαρκούς αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού έργου
xiv. Ανάπτυξη της πρόληψης και της πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης
xv. Αξιολόγηση ιατρικού προσωπικού και ιατρικών πρακτικών
xvi. Νοσοκομειακή περίθαλψη
xvii. Παρακολούθηση και πάταξη της εγκληματικότητας με βάση του σύνθημα «μηδενική ανοχή στο έγκλημα και στις αιτίες που το δημιουργούν»
xviii. Ολοκληρωμένη πολιτική για το παιδί
Εκδημοκρατισμός πολιτικού συστήματος
xix. Καθιέρωση δυνατότητας δημοψηφισμάτων λαϊκής πρωτοβουλίας
xx. Μείωση του αιρετού προσωπικού (200 βουλευτές, 500 δήμαρχοι, 5 περιφερειάρχες)
xxi. Καθιέρωση μόνιμης ημερομηνίας διεξαγωγής εκλογών, ανεξαρτήτως των εκλογών που πιθανό να μεσολαβήσουν
Ο Νίκος Ράπτης είναι εκπαιδευτικός
Δες την καρτέλα του αρθρογράφου
Πρώτη Σελίδα Εκτύπωση Σελίδας Ενημερώστε Φίλους Πίσω Facebook
